Rouw, een onbekend pad

Rouw, een onbekend pad…

Na het verliezen van je partner verandert je leven, verander je zelf en voor je ligt een nieuwe weg die je toekomst heet… een toekomst die zo zwart en uitzichtloos lijkt dat je geen enkele wil hebt om die weg te bewandelen. Je wilt die donkere onbekende weg niet inslaan, je wilt je omdraaien en teruglopen op je oude pad wat zo bekend en fijn was, een pad vol liefde en herinneringen, bekende hobbels en dalen. Dit nieuwe pad is genaamd rouw.

En hij zei Dag meisje

Mijn verhaal in dag meisje, gaat voornamelijk om rouw na het verlies van je geliefde. Je kunt mijn verhaal echter ook lezen en inkleuren na een andere heftige ervaring in je leven, zoals bijvoorbeeld na een scheiding waarbij je ook je geliefde en het leven wat je samen had verliest. Uiteindelijk draait het allemaal om overlevingskracht, knokken en weer opstaan, je eigen keuzes te maken in je leven én te mogen worden en zijn wie je bent! 

Hoe lang deze weg duurt voordat je weer een beetje ‘jezelf’ mag en kan zijn? Dat is voor een ieder verschillend. Er is ook géén goed of fout in en de enige manier waarop jij dit pad kan bewandelen is wat jij op dat moment kunt. Zo’n heftige ervaring als definitief afscheid nemen van je geliefde tekent je, verandert je en het leven is nooit meer hetzelfde. Je hebt een ervaring die zo diep gaat dat het onwillekeurig iets met je zal doen. Wat jij ermee gaat doen? Dat is jouw keuze en alleen die van jouw. Bedenk dat de ‘buitenwereld’ – die overigens meestal geen idee heeft hoe jij je voelt –  toch wel een mening klaar heeft. Dat zij heel graag voor jouw beslissen wat je wel en niet kunt doen. Probeer je daar niets van aan te trekken, want jij loopt dit pad, het is jouw pad en jouw leven en verantwoording. Ga je nog iets van dit leven proberen te maken hoe moeilijk het ook is? Ja? Probeer dan voor ogen te houden wat je doel is, het mijne was op een dag weer ‘simpelweg’ gelukkig zijn. Het leek te mooi om waar te zijn. Neem vervolgens kleine stapjes, wat kun je vandaag doen, wat morgen en volgende week? 

dag meisje

Natuurlijk is het doodeng, heel griezelig en eenzaam om deze eerste stap te nemen op je nieuwe onbekende pad wat rouw heet. Maar bedenk ook dat op het moment dat je geliefde overging en jij je onbewuste eerste ademtocht weer nam, jij op dat moment al doorging met leven… Jij bent er nog en ik ben er 100% van overtuigd dat je geliefde, niets liever wilde dan dat jij weer gelukkig zal worden op een moment. Zij zijn er dan niet meer in de vorm die wij willen, maar wij nog wel en wij zijn het hun verplicht om nog iets van dit leven te maken. Maak ze gelukkig en leef! Probeer ze los te laten en verder te laten gaan op hun eigen pad. Voel je niet schuldig wanneer je een keer spontaan in de lach schiet. Wanneer je nog in je lichaam voelt borrelen dat je nog leeft. Wanneer je zo graag weer een keer simpel gelukkig wilt zijn. Dat schuldgevoel is echt niet nodig en je doet jezelf er alleen maar pijn mee. En nee, natuurlijk betekent dat niet dat wij hen vergeten, want dat kan ook niet. Mensen waar we van gehouden hebben zitten voor altijd in ons hart, dragen we bij ons voor altijd! En ze zullen er vaak genoeg bij zijn, in je gedachten en woorden.

Probeer ze die nieuwe plek in je leven te geven hoe moeilijk het ook is. Doe het voor hen en voor jezelf.

Ik wens je veel sterkte op je reis en een hele liefdevolle warme toekomst,

Liefs Henriëtte aan de Wiel

De moeite waard om dit artikel te delen? Doen!

Share on facebook
Deel op Facebook
Share on twitter
Deel op Twitter
Share on linkedin
Deel op Linkdin
Share on pinterest
Deel op Pinterest
Share on whatsapp
Deel via WhatsApp
Share on email
Email naar een vriend

Recente overige artikelen...

Een uitvaart regelen, hoe gaat dat eigenlijk?
Je ziet het aankomen of het overvalt je plotseling –...
Hoe snel moet je iemand begraven of cremeren?
Een van de eerste dingen die we als uitvaartbegeleider vastleggen...
‘Ik weet niet hoe het hoort’
Regelmatig krijg ik bij families opmerkingen te horen als: ‘ik...
henriette

henriette

Henriëtte aan de Wiel, schrijfster van het boek En hij zei; “dag, meisje”, het waargebeurde verhaal over afscheid nemen van je geliefde die heen ging en hoe zij haar leven weer opgepakt heeft.

Reageer!

Don`t copy text!
Scroll naar top